Yaa! Saydıkça geçmiyor bu zaman! Haliyet-i ruhiyemi bi' garip haller aldı da kaptırmadık neyse ki...
Özledimleri daha çok duyacaksınız burada!
İlk ve sonum! Bilinçaltımmm! Gelsen, hiç gitmesen?
Ben seni hesapsız, kitapsız, herşeyden, herkesden çok ...
Ah! Sen!

Sadece Fenerbahçe - Galatasaray maçlarına kulak kabartırım! Yine tarihi bi' gün ve ben ne futbolcuları biliyorum, ne de oynanacak stadı! :)
Çok keyifli olacak ama Galatasaray'ı yenmek bi' kez daha!
Nasıl bi'şeysem? Ah! Çok heyecan yaptım! Yenmemiz lazım! Ortamdan etkileniyorum sanırım ben!Bonus Minik yarın gece bi' kez daha savaşımız var!Bittiniz kızım siz!:P
İyi olan kazansın! :) Ama ne olur o Fenerbahçe olsun!:)
Yeterli bu kadar fanatiklik, bünyeye dokunmadan Pia iyi geceler dileyip ayrılır ...

Özlemin yüreğimi yakıp kavurduğu bugünlerde, varlığının beni güçlü kılışı...

Her saniye sana bi'kez daha aşık oluşum,

Bir an bile aklımdan çıkmayışın,

Gülüşün, sıcaklığın, ...

Güneş dondurdu günümü, izin vermiyor geceye!

ve Sen Sevgili;

özlenmekteyken benliğimin her köşesinde,

sana her an binlerce kez aşık olan ben,

geri saymaya başladım yine!

Gel Yeter!

G.G. nin odasına uğradım bi' kitabı arıyordum. Derken gözüm bi' fotoğraf albümüne ilişti. Ah! dedim ve hevesle aldım elime, baktım, gülümsedim. Sonra diğer albümlerin izini sürdüm ve bi' kaçını buraya teğet geçtim.
İnsan aslında kendi büyüdüğünü anlamıyor da çevresindeki insanların değişimine şaşırıyor: Anne Pia, Baba Pia, G.G., ...
Pia iftiharla sunar:


Pek bî' yeniyim burada. Ne Güneş'e alışkınım, ne Dünya'ya! Belli ki ısınma turları attırıyorlar...


Kraliçemin kucağındayım, hep O'na şımarırdım zaten en çok! Fotoğrafı çözemedim tam olarak ama bilinçli hareketler sergilediğimi sanmıyorum o vakitler...Kendimi kucağıma almak istedim bak şimdi yaa :)


Anneannemlerdeyiz ve ben çikolata yiyorum. Yüzüm gözüm çikolata:) Hep sevdim ben bu çikolata denen besini. Az mı alerji olup, kabarıp, kaşındım onun yüzünden?

Amca Pia:) En sevdiğim amcam. Bi' araya geldiğimizde ortalığın kalkıp kopmasına vesile olan insan. Amma da çok şımartırdı beni yaaa! O koltukta yatardı, değirmen olurdu, benim leblebilerimi öğütürdü. Bizzat kendi ellerimle değirmene atardım leblerilerimi. Sonra aynı oyunun adını deve yapmaca diye değiştirdi. Yine leblebilerimi, şekerlerimi deve yaptı midesine!

Pia' nın yürüteci...
İlk fotoğrafın 1. kısmını çekmeyi unuttum, gülüyorum orada, belli ki bi' zarar yaptım. Aslında hatırlıyorum ama Anne Pia hatırlamama imkan vermiyor, anlatılanlardan akılda kalandır diyor ama ben hatırlıyorum. Şaşılacak hafızam ah kusursuz çalışıyor:) Ben çiçek sevdalısı annemin gözünün içine baka baka çiçek koparırım, annem de gelir elime nannaaa! yapar. Çünkü ben bu işi iyice abartmışımdır. Bahçede çiçek bırakmamışım. Bu olay üzerine kırgınlığımı yansıttığım fotoğraftır üstteki:) Yanındakinde ise öyle bi' fotoğraf. O şapkamı hatırlıyorum:)

Arkadaki horoza takılıyorum bu fotoğrafa her baktığımda... Horoz tarafından tepelenmişliğim mevcuttur Anneanne Pia' nın evinde lakin bu horozun suç dosyasına kayıtlı mıyım hatırlamamaktayım! :) Muhtemelen kovalanbaç oynuyorum. Anne ya da Baba Pia'dan biri önce benden kaçıyor, ben peşine düşüp kıkırdayarak kovalıyorum, ardından bilerek ve isteyerek bana yakalanıyor, ben de zafer kazanış komutan edasıyla "yuppiiii" yapıyorum, şen kahkahalar atıyorum! :)

En sevdiğim fotoğraflardan biridir. Bu fotoğrafın Baba Pia ile çekilmiş versiyonu. Severim işte, bilmem neden...


Baba Pia okula giderken ben de gitmek isterdim onunla:) Al al olmuş yanaklarım, pembe hırkamı da çok severdim. Muhtemelen Erzincan depreminin ardından minicik bi' vücudu ısıttı :) Bu düşünce çok mutlu ediyor beni :)

Ben Küçük Hanım, yanımda da komşunun suratsız torunu Emel Abla :) Evet Emel'di adı ...

"Kar"a bilinçli ilk dokunuşlardan biri sanırım, montsuz olduğuma göre belli ki sadece fotoğraf çekmek için dışarı çıkarılmışım. "Kar" delisi olduğumu hatırlıyorum. Babam yeşil leğenin içine oturtup beni karda çekerdi ve çok eğlenirdim:)

Bu fotoğrafı seviyorum. Anne ve Baba Pia'nın görevleri nedeniyle bi' Trakya köyünde başlayan hayat maceram iyi ki de köyde geçmiş, doğaya dokundum ben, kekik kokusu, yılan izleri, köstebek yuvaları, yağmur sonrası duvara yapışan salyangozları gördüm. Hayatı coşkulu sevmemin sebebidir sanırım her adımı sorarak, öğrenerek büyümem!


Gündöndü- ayçiçeği- sapından "taka tuka" -yanlış hatırlamıyorsam- adı verilen oyuncağım. Anne Pia da, Baba Pia' da çocukluğunda taka tukalarla oynamış. Belki bizim velet de oynar :)

Anne Pia' nın bu halindeki saçı, beyaz t-shirtü, kot eteği her zaman gözümün önünde, bu hali pek bi' kalıcı olmuş beynimde. Çok seviyorum O'nu çoook:)

Ulviye Teyzelerdeyiz. G.G. henüz bebecik, Ulaş daha Dünya'ya Merhaba dememiş ama dört gözle beklenirken yakalanmış bi' kare bu! G.G. nin ağzı yine dikdörtgen olacak gibi, zırlama eğilimleri göstermekte! Anadolu Liselerine Hazırlık 2. sınıf test kitabım kucağımda, feci sırıtmışım :) Hep gülümsüyorum ben yaa, seviyorum kendimi çok:)

Baba Pia, Lewis erkeği gibi maaşallah! Cool adam yaa, yaşlandıkça daha yakışıklı olduğunun farkındayız ailecek:)

Babaanne Pia'nın kucağındaki bebeğim bu fotoğrafta. Rahmetli dedem- Büyükbaba dedirtirdi herkese de bi' ben dede derdim, herkes ondan korkardı ama ben korkmazdım, ondan mıdır nedir bi' başka sevilirdim.- kuzenler. Hehe Aydın daha aramıza katılmamış :) Çilli Sarı ne olacak!

Tekirdağ tarafı huzurlarınızda bi'kaç eksikle...

Az nüfuslu Kırklareli tarafı, yeni katılan üyeler eksik ve bi'kaç torun ...

Ergenim orada... Iyk bi' dönem. Neyseki mutlu atlatmayı başarabildim çevrenin katkılarıyla :)

Anne Pia ve Teyze Pia. Pazar çantası elinde ana yarısı Teyze Pia'nın, belli ki Cumartesi pazarına gidilecek:)

Hala Pia'nın evlenmesini hazmedememiş, fotoğraf çektirmek istemeyen bendeniz, halama kırgın ve ondan uzak, Babaanne Pianın kuytusuna çekilmişim. Yanımdaki kırmızı etekli kuzenimi o dönem sevmezdim sanırım. Oturan erkek evlatlardan beyaz t-shirtlüyü ve halamın yamacındaki beyazlı dişi kuzenimi pek bi' severdim:)

Babaanne Pia çok utanmıştır Rahmetli Dede Pia'nın bu hareketi karşısında. Rahat adamdı nur içinde yatsın, Dünya O'na güzeldi...

Heh heeee :) İşte budur fotoğraf. Sarı çilli kımıldayamamaktadır bi' süre. İyi olmuştur sünnet olması, zaten Şirin Babamın burnunu da ısırmıştır, leke yapmıştır, kızgınımdır. Ama en sevdiğim ikiliydi bu sıpalar o zaman. Abicik sadece beni yanlarında isterdi, diğer kuzenler gelemezdi :)

Ah! İşte böyleee...

Büyüdüm,büyüdük...

Ne güzel şeysin sen be hayat!

Bana hep çok cici şeyler getir olur mu?

Sana çok teşekkür ederim çok! :)

Bi'gün bana bunu diyemeyeceksin MEB! Bünyende barındırdıklarını da görüyoruz! Eğitim şart!